A High Priest

పరిచయం

యేసు సిలువపై మరణించి, సమాధి చేయబడి, పునరుత్థానుడగుట ద్వారా, మనకు తండ్రి వద్దకు ప్రవేశం లభించింది. క్రీస్తు యొక్క అద్భుతమైన త్యాగం కారణంగా మనకు ప్రవేశం లభించింది. 5వ అధ్యాయం ప్రధాన యాజకుడిగా క్రీస్తు పాత్ర గురించి మాట్లాడుతుంది. యేసు దేవదూతల కంటే గొప్పవాడు, యేసు సందేశం దేవదూతల సందేశం కంటే గొప్పది మరియు యేసు మోషే లేదా అహరోను కంటే గొప్పవాడు.

పాఠము

హెబ్రీయులు 5:1-14: ప్రధాన యాజకుడి పాత్ర పాప క్షమాపణ కోసం ప్రాయశ్చిత్త దినాన బహుమతులు మరియు బలులు అర్పించడం. జాన్ మాక్‌ఆర్థర్ ప్రకారం, “మొదటి పదం [బహుమానములు] ముఖ్యంగా పాత నిబంధన కింద ధాన్యార్పణలను సూచిస్తాయి, అవి కృతజ్ఞతార్పణ లేదా సమర్పణ కోసం. కాబట్టి రెండవ పదం [అర్పణములు] పాపముల ప్రాయశ్చిత్తం కోసం రక్త అర్పణలను సూచిస్తాయి (లేవీయకాండము 1—5).”¹ ప్రధాన యాజకుడు ప్రజలందరి తరపున ప్రభువు వద్దకు వచ్చాడు. అతను దేవుని సేవలో నియమించబడ్డాడు, కానీ అతను మనుష్యుల నుండి ఎన్నుకోబడ్డాడు.

2వ వచనం ప్రధాన యాజకుడు కూడా బలహీనతకు లోనవుతాడు కాబట్టి దారి తప్పుతున్న వారితో సున్నితంగా వ్యవహరించగలిగాడని చెబుతుంది. ఇది పాత నిబంధనలో నిర్వచించబడిన ప్రధాన యాజకుడి పాత్రకు అనుగుణంగా ఉంది. 3వ వచనం ప్రధాన యాజకుడు మానవుడు మరియు అతను పాపం చేసినందున, తన కోసం మరియు ప్రజల కోసం పాపపరిహారార్థ బలిని అర్పించవలసి ఉందని చెబుతుంది (వ. 3–4).

ఈ వచనాలు 5వ వచనాన్ని ఏర్పాటు చేశాయి. హెబ్రీయులు 5 “నిజమైన నాయకుడిని యాజకునిగా వర్ణిస్తుంది, అతను ప్రజలపై దృష్టి పెట్టాడు మరియు వారు దేవునితో ఎలా సంబంధము కలిగియుంటారు (హెబ్రీయులు 5:1); బలహీనులు మరియు అజ్ఞానుల పట్ల తాలిమి  (5:2); పాపమును నేరుగా ఎదుర్కోవాలి (5:3); మరియు తనకు తానుగా నియమించబడలేదు, కానీ దేవుడు తన పాత్రలోకి పిలిచాడు (5:4).”² ఇప్పుడు ఈ సూత్రాలను తీసుకొని ప్రధాన యాజకుడిగా క్రీస్తు పాత్రలో వాటిని వర్తింపజేయడం అవసరం. పిలుపులో మొదటి పాత్ర ప్రభువుతో సంబంధాన్ని కలిగి ఉండటం మరియు ఆ పాత్రతో పాటు, పిలువబడిన వ్యక్తులు ప్రజలను ప్రభువుతో అనుసంధానిస్తారని ఆశించబడింది. అప్పుడు కరుణ చూపించడం అతని పాత్ర, కానీ పాపమును బయటకు పిలవాలి. ఈ పాత్రలను నెరవేర్చడానికి కారణం దేవుడు ఒక వ్యక్తిగత జీవితంపై పిలుపునిచ్చాడు.

5వ వచనంలో పాత నిబంధన భాగాలకు సంబంధించిన సూచనలు ఉన్నాయి. మాక్‌ఆర్థర్ ఇలా పేర్కొన్నాడు, “కీర్తన 2:7 మరియు 110:4 యొక్క ఉల్లేఖనాలతో, క్రీస్తు కుమారత్వం మరియు అతని యాజకత్వం రెండూ దైవిక నియామకం ద్వారానే జరిగాయని రచయిత నిరూపించాడు.”³

6వ వచనంలో, క్రీస్తు మెల్కీసెదెకు క్రమంలో ప్రధాన యాజకుడిగా గుర్తించబడ్డాడు, “అబ్రహం కాలంలో షాలేము రాజు సర్వోన్నతుడైన దేవుని యాజకుడు, అతను రాజు మరియు యాజకుడు కూడా (ఆదికాండము 14:18–20).”⁴ హెబ్రీయుల రచయిత యొక్క ప్రాధాన్యత ఏమిటంటే, క్రీస్తు మెల్కీసెదెకు క్రమంలో రాజుగా క్రీస్తు కంటే మెల్కీసెదెకు క్రమంలో ప్రధాన యాజకుడిగా ఉండటం. ప్రేక్షకులు ధర్మశాస్త్రంతో ఇబ్బంది పడుతున్నారు. హెబ్రీయులు 5వ అద్యాయము యేసు ప్రజలందరి పితరుల కంటే గొప్పవాడని చెబుతుంది. యేసు ప్రజలను విడిపించడానికి వచ్చాడు.

1–4 వచనాలు క్రీస్తును మానవ యాజకులతో పోల్చడం. 5వ వచనం మరియు తరువాతి వచనాలు ప్రధాన యాజకుడిగా క్రీస్తు పాత్ర గురించి చెప్పుచున్నవి.

7వ వచనంలో, "తదుపరి సందర్భం ఇది 5వ వచనంలోని ప్రధాన విషయము క్రీస్తును సూచిస్తుందని స్పష్టం చేస్తుంది" అని మాక్ఆర్థర్ ఎత్తి చూపాడు. గెత్సేమనేలో, యేసు బాధపడ్డాడు మరియు ఏడ్చాడు, కానీ తన మరణాన్ని తెచ్చే బాధల గిన్నెను స్వీకరించడంలో తండ్రి చిత్తాన్ని చేయడానికి తనను తాను అప్పగించుకున్నాడు (మత్తయి 26:38–46; లూకా 22:44, 45)."⁵ ఏమి జరుగుతుందో యేసుకు తెలుసు. మాక్ఆర్థర్ ఇలా చెబుతున్నాడు:

"పాపము యొక్క తీర్పు భారాన్ని మోయాలని ఊహించి, యేసు పూర్తి బాధను మరియు దుఃఖాన్ని అనుభవించాడు (cf. యెషయా 52:14; 53:3–5, 10). ఆయన మౌనంగా శిక్షను భరించినప్పటికీ, దాని నుండి తనను తాను విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నించలేదు (యెషయా 53:7), ఆయన తన పరిపూర్ణ పవిత్రుడు మరియు విధేయుడైన వ్యక్తిపై కుమ్మరించిన దేవుని ఉగ్రత యొక్క వేదన నుండి కేకలు వేశాడు (మత్తయి 27:46; cf. 2 కొరింథీయులు 5:21). యేసు మరణంలో ఉండకుండా రక్షించమని, అంటే పునరుత్థాన పరచమని అడిగాడు (cf. కీర్తన 16:9, 10)."⁶ కీర్తన 16 ఒక ప్రవచనాత్మక కీర్తన, మెస్సీయ పునరుత్థానం జరుగుతుందని పేర్కొన్న మెస్సీయ కీర్తన.

8వ వచనం విధేయత గురించి. మాక్ఆర్థర్ ఇలా చెబుతున్నాడు, “క్రీస్తు ఏ అవిధేయతను జయించడానికి లేదా సరిదిద్దడానికి బాధపడాల్సిన అవసరం లేదు. తన దైవత్వంలో (దేవుని కుమారుడిగా), విధేయతను ఆయన పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నాడు. అవతార ప్రభువుగా, అతను నేర్చుకోవడానికి తనను తాను తగ్గించుకున్నాడు (cf. లూకా 2:52). శోధనను భరించిన అదే కారణాల వలన ఆయన విధేయతను నేర్చుకున్నాడు: తన మానవత్వాన్ని ధృవీకరించడానికి మరియు దాని బాధలను పూర్తిగా అనుభవించడానికి (cf. లూకా 2:52; ఫిలిప్పీయులు 2:8 గమనిక చూడండి) ఇష్టపడ్డాడు.”⁷ క్రీస్తు కాలక్రమేణా ఇవన్నీ నేర్చుకున్నాడు; అతను దీనిలోకి ఎదిగాడు. ఈ అనుభవాన్ని బయటకు నడిపించడానికి తాను నియమించబడ్డానని క్రీస్తుకు తెలుసు.

క్రీస్తు పరిపూర్ణుడయ్యాడు, ఇది బాధ యొక్క విధేయతతో ముడిపడి ఉంది. దేవుని ప్రణాళిక ఫలించవలసి వచ్చింది. మన పాపమునకు ఆయన త్యాగంతో సహా దేవుని పరిపూర్ణ ప్రణాళిక తర్వాత, యేసు రక్షణకు మూలకారకుడయ్యాడు.

11వ వచనంలో మరియు తరువాతి వచనంలో, అత్మీయ అపరిపక్వతకు గుర్తులు ఉన్నాయని వియర్స్బే ఎత్తి చూపారు: “రచయిత క్రీస్తు పరలోక యాజకత్వం గురించి తన వివరణను ప్రారంభించబోతున్నాడు, కానీ తన పాఠకులు తాను బోధించాల్సిన దానికి సిద్ధంగా ఉన్నారో లేదో అతనికి ఖచ్చితంగా తెలియదు.”⁸ అత్మీయ అపరిపక్వతకు గుర్తుల జాబితాలో ఇవి ఉన్నాయి: వాక్యం పట్ల మందకొడిగా ఉండటం, పంచుకోలేకపోవడం, 'శిశువు తినే ఆహారం' ఆహారం మరియు వాక్యమును ఉపయోగించడంలో నైపుణ్యత లేకపోవడం.”⁹ హెబ్రీయుల రచయిత యొక్క అంచనా ఏమిటంటే విశ్వాసులు తమ నమ్మకాలను మరియు వాక్యమును పంచుకునే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉండాలి. ఈ గుర్తులు విశ్వాసులకు ప్రభువుతో వారి సంబంధంలో వారు ఎక్కడ ఉన్నారో చూపించాలి.

ముగింపు

మన జీవనశైలి, మాటలు మరియు చర్యలు మనం ఘనమైన ఆహారాన్ని తింటున్నామని చూపించాలి. దీనికి మనం ప్రభువులో ఎదగడం మరియు పరిణతి చెందడం అవసరం.