Love In Unity Without Judgement

መግቢያ

በሮሜ መፅኀፍ መሲሁን (ኢየሱስን) የሚገልጠዉ አንድ ቃል በእግዚአብሄር ፊት ያፀደቀን የሚያፀድቅ/አፅዳቂ ነው ፡፡ በምዕራፍ 14 ላይ ይዘቱ/ሀሳቡ ከደካማ እና ጠንካራ አማኞች ጋር ስላለዉ መስተጋብር ነው ፡፡ በአጠቃላይ በዚህ ምዕራፍ ዉስጥ “ አንዱን ከሌላው “ የሚያገናኘዉን ትዕዛዝ እናያለን ፡፡

ማክአርቱር የዚህን ምዕራፍ የኃላ ታሪክ/መነሻ ሀሳብ “ የበሰለ(ጠንካራ) አማኝ - አይሁድ ወይም አሕዛብ ሁለቱም ቢሆን ከደካማ ወይም በደንብ ክርስትና ካልገባዉ አማኝ ጋር ጠብ/ግጭት በተፈጠረ “ ጊዜ ለቤተ ክርስቲያን አንድነት እንደ ማስተካካየነት ይገልፃል ፡፡ ማክአርቱር ይህን ግጭት ለመግለፅ በመቀጠልል “ ጠንካራ የአይሁድ አማኞች በክርስቶስ ያላቸዉን ነፃነት ስለተረዱ የሙሴ ህግ የበዓላት አከባበር መስፈርቶች በቀጣይነት የሚይዙ እንዳልነበሩ አስተዉለዋል ፤ ክርስትና የገባቸዉ አሕዛቦች ጣዖቶች አማልዕክቶች እንዳልሆኑ ስለተረዱ ለእነርሱ ተሰዉቶ የነበረዉን ስጋ መብላት ይችላሉ ፤ ይሁን እንጂ በሁለቱም ጉዳይ ደካሞች ወንድሞቻቸው አዕምሮ ታዉኮ ነበር እንዲሁምአሳባቸዉን(ለማድረግ አንድ ሰዉ ራሱን የሚያስለምደዉን መጥፎ ነገር) ለመቃወምም እንኳን የጓጉ ነበሩ “ በማለት ይገልፃል ፡፡ ማክአርቱርየደከሙት አማኞች የሚታገሉበት/የሚጋጩበትን ጉዳዮች “ ደካሞች የአይሁድ አማኞች በሚያስቸግር ሁኔታ የቀድሞዉን ኪዳን ክልከላዎች እና ስርዓቶችን ሙሉ በሙሉ ትተዉ ስለ ነበር ከአመጋገብ ህግ ጋር፣ ሰንበትን ከማክበር ጋር እና በቤተ መቅደስ መስዋዕትን ከማቅረብ ጋር እንዲጣበቁ እንዳስገደደ ተሰማው ፤ የደከሙት የአሕዛብ አማኞች በጣዖት አምልኮና በኃይማኖታዊዉ ስርዓት የቀጠሉ ስለ ነበሩ በኋላ ቀርነት ከደቆሞዉ ጋር የሚገናኝ ማንኛዉም ነገር ለጣዖት ተሰዉቶ የነበረን ስጋን መብላትን እና በገብያ ስፍራ መሸጥን ጨምሮ በኃጢዓት እንደ በከለዉ ተሰማው “ ፡፡ ይህ በእምነት የተለያየዉ መረዳት የቤተ ክርስቲያንን አንድነት ሊያጠፋ ወደ ሚችል ግጭት እየመራ ነበር ፡፡

ትምህርት

ሮሜ (14፡ 1-12)፡ ዋይርስቤ እነዚህን ጥቅሶች “ አንዱ ሌላዉን ይቀበል/እርስ በእርስ ተቀባበሉ “ በማለት ያጠቃልላቸዋል ፡፡ ሁሉንም ተቀበሉ በእምነት የደከሙትንም እንኳን ቢሆን ስለ ድነት ያልሆነ ጉዳዮች ላይ ባለመከራከር (ቁጥር 1) ፡፡ ለምሳሌ ሮሜ 12 በደንብ ባልጠነከሩ እና በአዲስ አማኞች በስርዓት ስለማይረዱት ነገር እና አብዛኛዉን ጊዜ ሰዎች ስጦታ አላቸዉ ወይም የላቸዉም በሚል ፍርድ/ዉሳኔ ላይ ጉባኤን በሚከፍል ጉዳይ በመንፈስ ቅዱስ ስጦታዎች ላይ ማስረጃዎችን ይሰጣል ፡፡ የምግብ ጉዳይ የፀብ መንስኤ አይሆንም ምክንያቱም አማኞች ማንኛዉንም ነገር ለመብላት ነፃ ናቸው (ቁጥር 2) ፡፡ የተለያየ የግል አስተያየት ያላቸው እርስ በእርሳቸዉ መፈራረድ የለባቸውም ምክንያቱም እግዚአብሄር ሁለቱንም ስለተቀበላቸው (ቁጥር 3) ፤ እርግጥ ነው የጌታቸዉ የሆኑትን መተቸት አንችልም (ቁጥር 4) ፡፡ የትኛዉ የሳምንቱ ቀን ቅዱስ ነዉ በሚለዉ ላይ አንዳንዶች የተለዬ የግል አስተያየት አላቸው ስለዚያም ፍርድ/መፈራረድ የለም (ቁጥር 5) ፤ ቀኑ ጌታን ለማክበር ይከበራል ፤ ምግቡም በጌታ የተሰጠ ነው (ቁጥር 6) ፡፡ የጌታ ስለሆንን ለጌታ እንኖራለን እንሞታለንም (ቁጥር 7-8)፡

“ ስለዚህ ነገር ሙታንንም ሕያዋንንም ይገዛ ዘንድ ክርስቶስ ሞቶአልና ሕያዉም ሆኖአልና “ (ቁጥር 9) ፤ ማክአርቱር ይህን “ ክርስቶስ ከኃጢዓት ነፃ ሊያወጣን ብቻ ሳይሆን የሞተዉ ለራሱ አገልጋዮች ሊያደርገንም (ሮሜ 6፡ 22)፣ በመገኘቱ በቅዱሳን ላይ እና በምድር ላይ ባሉት ሁሉ ላይ ራሱን እንደ ሉዓላዊ ለማድረግም ነው “ በማለት ይገልፀዋል (ፊል 2፡ 11, 1ጢሞ 6፡ 15, ራዕ 17፡ 14, 19፡ 16) ፡፡ ቁጥር 10-11 የጳዉሎስን ትምህርት ያጠቃልላል - ክርስቶስ ስለ ሁላችን ስለሞተ እርስ በእርስ ለመተቻቸት ወይም ለመፈራረድ ምክንያት ወይም ስልጣን የለንም ፤ ሁሉም ለእግዚአብሄር ምስጋናና ክብር ይሰጣሉ (ኢሳ 45፡ 23, 49፡ 18, ፊል 2፡ 10, ራዕ 20፡ 11-15) ፡፡ ሁላችንም ለመዳኘት በእግዚአብሄር ፊት እንቆማለን (ቁጥር 12) ፤ ስለዚህ እርስ በእርሳችን እንቀባበል ፡፡

ሮሜ (14፡ 13-23)፡ ዋይርስቤ ይህን ክፍል “ እርስ በእርስ መደጋገፍ/መበረታት “ በማለት ያጠቃልለዋል ፡፡ ቁጥር 13 እርስ በእርስ አትፈራረዱ/አትተቻቹ ወይም በአንዱ በሌላዊ ፊት ማሰናከያን አያስቀምጥ ይላል (1ቆሮ 8፡ 1) ፡፡ ጳዉሎስ ምንም ነገር በራሱ የረከሰ አይደለም ነገር ግን አንድ ሰዉ የሆነን ነገር ርኩስ እንደሆነ ካሰበ ለእርሱ ርኩስ ነዉ በማለት እንደ ገና ተናገረ (ቁጥር 14-16) ፡፡ ይህ ከክርስቶስ በመለኮታዊ መገለጥ ለጳዉሎስ የተሰጠው ነበር ፡፡ በቁጥር 17 ጳዉሎስ ኃሳቡን የእግዚአብሄር መንግስት ስለፅድቅ አንጂ ስለ መብልና መጠጥ የምታስተዳድር አይደለችም በማለት ያጠነክራል ፡፡

እንደ እግዚአብሄር ዜጋ በክርስቶስ ፀድቀናል ፡፡ “ በመንፈስ ቅዱስ ፅድቅ፣ ሰላም እና ደስታ ያለን ነን “ (ቁጥር 17) ፡፡ ፅድቅ ማለት የተቀደሰ ህይወት መኖር ማለት ነው (ኤፌ 6፡ 14) ፤ ሰላም ማለት “ በመንፈስ ቅዱስ የሆነ ከእግዚአብሄር እና ከሌሎች ጋር ያለ በፀጥታ የመዉደድ የአማኞች ባህሪይ ነው (ገላ5፡ 22) “ ፡፡ ማክአርቱር “ በመንፈስ ቅዱስ መደሰት “ “ ምንም አይነት ሁኔታን ወይም ችግርን ሳያተኩር በእግዚአብሄር ሉዓላዊነት ላይ የተደገፈ የአንድ ሰዉ እግዚአብሄር የማመስገን እና የማክበር የጠበቀ/የሚያጣብቅ አመለካከት የያዘ የመንፈስ ፍሬ ነው (ገላ 5፡ 22, 1ተሰ 1፡ 6) “ በማለት ይገልፃል ፡፡ ሌሎች በእግዚአብሄር ተቀባይ ለመሆን ከሚያደርጉት ይልቅ በእነዚህ በመንፈስ ፍሬዎች ላይ እናተኩር (ቁጥር 18) ፤ ይህ በአንድነት መስራት በሚችሉት እና እርስ በእርስ በሚሰራሩት በደካማ/በደንብ ክርስትና ባልገባቸዉ አማኞች እና በጠንካራ/ክርስትና በደንብ በገባቸዉ አማኞች መካከል ችግሮችን ያስወግዳል (ቁጥር 19) ፡፡ በምናደርገዉ ነገር ሌሎች እንዲሰናከሉ ምክንያት መሆን የለብንም (ቁጥር 20-21) ፡፡ አማኞች ስለ እግዚአብሄር መነጋገር ነዉ እንጂ ያለባቸዉ በሌሎች ላይ እምነታቸዉን ማስገደድ የለባቸውም (ቁጥር 22) ፡፡

መደምደሚያ

ዋይርስቤ ይህን ምዕራፍ “ አማኞች ስለ ብዙ ጉዳዮች የተለያዩ እምነቶች ይይዛሉ ነገር ግን በፍቅር መያያዝ አለባቸው “ በሚለዉ ቃል ያጠቃልለዋል ፡፡