Maturing In Discipline

መግቢያ

የከፍታ መዝሙር ጥናታችን አብቅቷል ፡፡ መዝሙር 137 ስለ ባቢሎን ምርኮኝነት ነው ፤ በምርኮ ሕዝቡ ቀድሞ በእስራኤል የነበረዉን መልካም ቀን አስታወሱ ፡፡ የመዝሙር 137 ፀሀፊ የማይታወቅ ነው ፤ የመዝሙሩ ርዕስ በቀላሉ “ የስደተኞቹ ኃዘን “ ፤ ዋይርስቤ በመዝሙር 137 ዘጠኝ ቁጥሮች ላይ “ አስታዉስ “ እና “ እርሳ “ የሚሉት ቃላት አምስት ጊዜ ጥቅም ላይ እንደዋሉ አመልክቷል ፡፡

ትምህርት

መዝሙር (137፡ 1-4)፡ ማክአርቱር የመጀመሪያዎቹን አራት ጥቅሶች እንደ ኃዘን አስቀምጧቸዋል ፡፡ ምርኮኞቹ በባቢሎን በወንዞች አጠገብ ተቀመጡ - በጢግሮስና በኤፍራጠስ አጠገብ - እንዲሁም ከፂዎን ላይ ትዝታቸዉን አጠፉ ፡፡ የእግዚአብሄርን መገኘት የሚወክለዉ ቤተ መቅደሱ በፂዎን ስለ ነበር ምናልባት ስደተኞቹ ከእግዚአብሄር ጋር ለመገናኘት እንደማይችሉ የመጥፋት ስሜት እየተሰማቸዉ ነበር ፤ ግዞቱ ካበቃና ቤተ መቅደሱ መልሶ ከተሰራ በኋላም እንኳን ሕዝቡ አሁንም ይህ ስሜት ነበራቸው፡ “ ዋላ ወደ ዉኃ ምንጭ እንደሚናፍቅ አቤቱ እንዲሁ ነፍሴ ወደ አንተ ትናፍቃለች ፡፡ ነፍሴ ወደ ሕያው አምላክ ተጠማች ፤ መቼ እደርሳለሁ ? የአምላክንስ ፊት መቼ አያለሁ ? ዘወትር ፡፡ አምላክህ ወዴት ነው ? ሲሉኝ እንባዬ በቀንና በሌሊት ምግብ ሆነኝ “ (መዝ 42፡ 1-3) ፡፡ ስደተኞቹ በወንዙ አጠገብ ተቀመጡ ምክንያቱም መቀመጥ የኃዘን ግልፅ ቁመና ስለ ነበር ፡፡

በወንዞቹ አጠገብ ሲቀመጡ እስራኤላዊያን መሳሪያቸዉን አርቀዉ አስቀመጡ ምክንያቱም ባቢሎናዊያን “ የፂዎንን መዝሙር “ (ቁጥር 3) እንዲዘምሩላቸዉ አፎዙባቸው ፡፡ ሙዚቃ የእስራኤል አምልኮ የደስታ መግለጫ ማለት ነው፡ “ በረድኤታችን በእግዚአብሄር ደስ ይበላችሁ ለያዕቆብ አምላክ እልል በሉ ፡፡ ዝማሬዉን አንሱ ከበሮንም ስጡ ደስ የሚያሰኘዉን በገና ከመሰንቆ ጋር ፤ በመባቻ ቀን በከፍተኛው በዓላችን ቀን መለከትን ንፉ “ (መዝ 81፡ 1-3) ፡፡ በሰዓቱ በምርኮ እስራኤላዊያን ለደስታ ምንም ምክንያት አልታያቸውም በተለይም ማራኪዎቻቸዉ የአምላካቸዉን መዝሙር በአሽሙር/በሽሙጥ ሲጠይቋቸዉ ፡፡ ለእስራኤላዊያን እግዚአብሄርን ለማመስገን አቀማመጣቸዉ ሙሉ ለሙሉ ከስፍራ ዉጪ እንደሆነ ይመስላል ፤ አመለካከታቸዉ በቁጥር አራት “ የእግዚአብሄርን ዝማሬ በባዕድ ምድር እንዴት እንዘምራለን ? “ በማለት አጠቃለዉት ነበር ፡፡

መዝሙር (137፡ 5-6)፡ ማክአርቱር ከለቅሶ ወደ ሁኔታ ሽግግሩን ተመልክቷል ፡፡ እስራኤላዊያን ኢየሩሳሌምን ሳሏት ምክንያቱም ካሉበት ስፍራ የተሸለች ስፍራ ስለነበረች ፡፡ በጭንቀታቸዉ መካከል ላይ እስራኤላዊያን ከየት መጥተዉ እንደ ነበርና ደስታቸዉ የት እንደ ነበር በማሰብ አስታወሱ ፤ ለማስታወስ ፍላጎታቸው “ ቀኛቸዉ ረስቷቸዉ “ (ቁጥር 5) እንደ ነበር እና ኢየሩሳሌም በፍፁም ከረሷት ምላሳቸዉ ከላይኛዉ አፋቸዉ ጋር እንደሚጣበቅ (ቁጥር 6) እግዚአብሄርን መጠየቅ ነበር ፡፡ ኢየሩሳሌምን መርሳት እግዚአብሄርን ከመርሳት ጋር ተመጣጣኝ ስለሆነ እስራኤላዊያንአይናቸዉን በኢየሩሳሌም ላይ ለማድረግ ሰሩ ፡፡

እስራኤላዊያን መከራ እየደረሰባቸዉ እንደ ነበር እንኳን በመከራ ዉስጥ እንዴት እንደሚሰሩ እየተማሩ ነበር ፡፡ በግዞት ዉስጥ ስለነበሩ በጥሩ ሁኔታ ዉስጥ አልነበሩም ፤ ይሁን እንጂ በችግራቸዉ መካከል ላይ አይናቸዉን በእግዚአብሄር ላይ ማድረግ እየተማሩ ነበር ፤ በዚህ መንገድ አይናቸዉን በእግዚአብሄር ላይ ማድረግ ለእስራኤላዊያን የማይመች እንደሆነ ይሰማል ነገር ግን መዝ (9፡ 11) ለመኖር እየሞከሩ ነበር “ በጽዮን ለሚኖር ለእግዚአብሄር ዘምሩ በአሕዛብም መካከል አደራረጉን ንገሩ “ ፡፡ እስራኤላዊያን በእግዚአብሄርየተጣሩ/የነፁ ነበሩ ፡፡ በችግራቸዉ መካከል ላይ እና ነገሮች እንደሚገምቷቸዉ በማይሰሩበት ጊዜ በእግዚአብሄር ባላቸዉ እምነት እንዴት እንደሚፀኑ እየተማሩ ነበር ፡፡

መዝሙር (137፡ 7-9)፡ ይህ መዝሙር በኃዘን በመጀመር ቀጥሎ ወደ ሁኔታ ከተጓዘ ከቁጥር ሰባት እስከ ዘጠኝ እርግማኖችን ይይዛሉ ፡፡ እርግማን ለጠላቶች ጥላቻን ይገልፃል ፡፡ መዝሙረኛው ወደ ስደት እንዲሄዱ ምክንያት የሆኗቸዉን የእስራኤል ጠላቶች ለመቅጣት እግዚአብሄር እንዲራመድ ፍላጎቱን ገለፀ ፤ ትርጓሜዉም እስራኤላዊያን በራሳቸዉ ለማድረግ ኃይል ስለሌላቸዉ እግዚአብሄር የእስራኤልን ጠላቶች ለመዋጋት የእርግማን ንግግሮቹ ፍላጎቱ እንዲሆን ነው ፡፡

በኢየሩሳሌም መጥፋት ላይ ኤዶማዊያን ከባቢሎናዊያን ጋር ህብረት ነበራቸው፡ “ በጾም ምድር የምትኖሪ የኤዶሚያስ ልጅ ሆይ ደስ ይበልሽ ሐሴትም አድርጊ ፤ ጽዋዉ ደግሞ ወደ አንቺ ያልፋል አንቺም ትሰክሪአለሽ ትራቆቻለሽም ፡፡ የጽዮን ልጅ ሆይ የበደልሽ ቅጣት ተፈፀመ ፤ ከእንግዲህ ወዲህ አያስማርክሽም ፡፡ የኤዶምያስ ልጅ ሆይ በደልሽን ይቀጣል ፤ ኃጢዓትሽን ይገልጣል “ (ሰቆ.ኤር 4፡ 21-22) ፡፡ ኤዶምያስ በኢየሩሳሌም መፈራረስ ስለተደሰተች እስራኤል እግዚአብሄርን በኃጢዓታቸዉ ምክንያት በተመሳሳይ ቁጣ እንዲከፍላቸዉ ጠየቀች ፡፡ እስራኤላዊያን በኃጢዓታቸዉ ምክንያት የእግዚአብሄርን ቅጣት ቀምሰዋል ፡፡ ኮንስታብል “ ስለኃጢዓታቸዉ የእግዚአብሄርን ቅጣት የቀመሱ አማኞች ታላቅ ኃዘን ይሰማቸዋል ፤ አንዳንድ ጊዜ ቅጣት ከህብረት አምልኮ በረከትና ከሚመጣዉ ደስታ ያስወጣናል ፤ ሁልጊዜ ለተስፋዉ የታመን ለመሆን እግዚአብሄርን መጠየቅ ተከጊ እንደሆነ “ ፅፏል፡፡

መደምደሚያ

“ ከኃጢዓት ጋር እየተጋደላችሁ ገና ደምን እስከ ማፍሰስ ድረስ አልተቃወማችሁም ፤ እንደ ልጆችም ከእናንተ ጋር ፡- ልጄ ሆይ የጌታን ቅጣት አታቅልል በሚገስጽህም ጊዜ አትድከም ፤ ጌታ የሚወደዉን ይቀጣዋልና የሚቀበለውንም ልጅ ሁሉ ይገርፈዋል ብሎ የሚነጋገረዉን ምክር ረስታችኋል ፡፡ ለመቀጣት ታገሱ ፤ እግዚአብሄር እንደ ልጆቹ ያደርጋችኋልና ፤ አባቱ የማይቀጣዉ ልጅ ማነው ? ነገር ግን ሁሉ የቅጣት ተካፋይ ሆኖአልና ያለ ቅጣት ብትኖሩ ዲቃላዎች እንጂ ልጆች አይደላችሁም ፡፡ ከዚህም በላይ የቀጡን የስጋችን አባቶች ነበሩን እናፍራቸዉም ነበር ፤ እንዴትስ ይልቅ ለመናፍስት አባት አብልጠን ልንገዛና በሕይወት ልንኖር በተገባን ? እነርሱ መልካም ሆኖ እንደ ታያቸው ለጥቂት ቀን ይቀጡን ነበርና እነርሱ ግን ከቅድስናዉ እንድንካፈል ለጥቅማችን ይቀጣናል ፡፡ ቅጣት ሁሉ ለጊዜው የሚያሳዝን እንጂ ደስ የሚያሰኝ አይመስልም ዳሩ ግን በኋላ ለለመዱት የሰላምን ፍሬ እርሱም ጽድቅን ያፈራላቸዋል “ (ዕብ 12፡ 4-11) ፡፡

ቺፕ ኢንግራም ከዚህ ፅሁፍ በዕብራዊ አምስት የመፅኀፍ ቅዱሳዊ ቅጣቶች ባህሪያትን ዘርዝሯል፡

1. የቅጣት አስፈላጊነት ጥፋትን ለማራቅ ነው (ዕብ 12፡ 4) ፡፡
2. የቅጣት አይነቶቹ ድርጊት ወይም ቃል ነው (ዕብ 12፡ 5) ፡፡
3. የቅጣት መነሳሳት/ፍላጎት ፍቅርን ለመግለፅ ነው (ዕብ 12፡ 6-8) ፡፡
4. የቅጣት ግቡ መታዘዝን ለማስተማር/ማስተማር ነው (ዕብ 12፡ 9) ፡፡
5. የቅጣት ዉጤት የአጭር ጊዜ ህመም እና የረጅም ጊዜ ጥቅም ነው (ዕብ 12፡ 10-11) ፡፡

መዝሙር 137 ላይ ስትመለከቱ እግዚአብሄር ያደረገዉን ለምን እንዳደረገዉ በዕብራዊ 12 ላይ በመመልከት ትረዳላችሁ ፤ እንደተማርን እርግጠኛ መሆን ይፈልጋል ፡፡ የማጥሪያ ሂደት ነው በማጣራቱ ዉስጥ በብዙ ኢየሱስን መምሰል ትጀምራላችሁ ፡፡