A Cry Of Desperation

పరిచయం

మనం అనేక విధములుగా లేఖనముతో స్క్రిప్చర్‌తో పరస్పరము సంభాషించవచ్చు: మనం లేఖనమును అధ్యయనం చేయవచ్చు; మనం లేఖనమును పాడవచ్చు (ఇది గ్రంథంలో ఆదేశించబడింది); మనం లేఖనమును ధ్యానించవచ్చు; మనం కేవలం లేఖనమును చదవవచ్చు; మనం లేఖనాల ద్వారా తిరిగి దేవునికి ప్రార్థించవచ్చు; ఇతరులు దానిని చదివినప్పుడు మనం లేఖనమును వినగలుగుతాము. నిజానికి, ఎక్కువ మంది ప్రజలు దేవుని వాక్యాన్ని చదవడం కంటే వింటారు. మనం లేఖనమును కంఠస్థం చేయవచ్చు. ఇది తరచుగా చేయలేకపోవుచున్నాము - ద్వితీయోపదేశకాండము 17:18లో లేఖనాలను వ్రాయమని మనము ఆజ్ఞాపించబడ్డాము. మనం లేఖనముతో సంభాషించే మరొక మార్గం శబ్ధమును పొందడానికి వేగవంతముగా చదువుట. మనం లేఖనముతో సంభాషించే విధానాన్ని మార్చుకోవడం ఆత్మీయముగా ఎదగడానికి సహాయపడుతుంది.

పాఠము

కీర్తన 88: 1-9: ఈ కీర్తనను విశ్వవ్యాప్తంగా చీకటి కీర్తన అని పిలుస్తారు - ఇది లేఖనములో అత్యంత విషాదకరమైనది. "నాకు రక్షణకర్తవగు దేవా" అనే కీర్తనలో 1వ వచనంలో అత్యంత సానుకూలమైన ప్రకటన ఉంది. కీర్తనాకారుడు తన మొరలను వినమని దేవుణ్ణి అడిగాడు (వ. 2). అతను తనను రక్షించమని లేదా తనతో మాట్లాడమని దేవుడిని అడగవచ్చు, కానీ అతను తన మాట వినమని దేవుణ్ణి అడిగాడు. దేవుని గొప్పదనం ఏమిటంటే, ఆయన మాట్లాడకుండ ఉన్నప్పుడు, ఆయన వింటూ ఉంటాడు.

కీర్తనాకారుడు తాను చనిపోతున్నట్లు భావించేంత వరకు పొంగిపోయాడు (వ. 3). గొయ్యి గురించి అతని సూచన పాతాళము లేదా సమాధికి సూచన (వ. 4). అతను బలం లేనివాడు (వ. 4). అతను మరచిపోయినట్లు మరియు దేవుని నుండి విడిపోయినట్లు భావించాడు (వ. 5). దేవుడు తనను అగాధమైన గుంటలో ఉంచాడని అతను భావించాడు (వ. 6), మరియు దేవుని ఉగ్రత యొక్క భారాన్ని అనుభవించాడు (వ. 7). దుఃఖం తరచుగా తరంగాలుగా వస్తుంది, కొన్నిసార్లు నిమిషానికి నిమిషానికి, మనల్ని ముంచెత్తుతుంది. అతను ఒంటరిగా ఉన్నాడు (వ. 8). అతను తన దుఃఖాన్ని తప్పించుకోలేకపోయాడు (వ. 9 ఎ). తనకు ఎలా అనిపిస్తుందో చెప్పడానికి.కానీ అతను ప్రతిరోజు దేవుని పిలిచాడు (వ. 9 b)

కీర్తనలు 88:10–14: చనిపోయిన వ్యక్తి ద్వారా దేవుని అద్భుతాలు తెలుసుకోవచ్చా అని కీర్తనాకారుడు తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు (వ. 10). అటువంటి నిరాశ మరియు చీకటిని ఎదుర్కొంటున్న ఎవరైనా దేవుని ప్రేమ మరియు విశ్వసనీయతను తెలుసుకోగలరా (వ. 11-12). అతనికి దుఃఖం ఉన్నప్పటికీ, కీర్తనాకారుడు ప్రతి ఉదయం తన ప్రార్థనల ద్వారా సహాయం కొరకు దేవునికి మొర పెట్టాడు (వ. 13). దేవుడు తన ముఖాన్ని దాచిపెట్టి తనను ఎందుకు తిరస్కరించాడో తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు (వ. 14). ఇప్పుడు కీర్తనాకారుడు “ఎందుకు?” అని అడుగుతున్నాడు.

కీర్తనలు 86:1-7: దావీదు ప్రభువుకు మొరపెట్టి, పోషకత్వము మరియు దయ కోసం వేడుకున్నాడు. మీలో ఎంతమంది ఈ మొదటి ఏడు వచనాలతో సంబంధం కలిగి ఉంటారు? మీరు దయనీయంగా లేదా బాధలో ఉన్న పరిస్థితిలో ఉన్నారా? నేను కూడా ఉన్నాను! బాధ భావోద్వేగ ప్రతిస్పందనను తెస్తుంది. నాకు కీర్తనలు భావోద్వేగం నుండి వ్రాసిన ఆత్మ వ్యక్తీకరణలు. దేవుడు మంచివాడని నాకు తెలిసినప్పుడు, నేను దేవుని గురించి నా స్వంత అవగాహనను, నా స్వంత తార్కికతను తీసుకురావాలి మరియు నమ్మకంగా ఉండాలి.

కీర్తనలు 88:15–18: ఈ వ్యక్తి తన నిస్పృహను ప్రకటించడమే కాకుండా, తన జీవితంలో ఇది తన భాగమని పేర్కొన్నాడు-అతను యువకుడిగా ఉన్నప్పటి నుండి, అతను బాధలను అనుభవించాడు మరియు మరణానికి దగ్గరగా ఉన్నాడు (వ. 15). అతను చాలా కాలం భయాందోళనలో జీవించాడు, అతను దాని ద్వారా నాశనం అయ్యాడు (వ. 15-16).

ఈ కీర్తన ఇతర కీర్తనల కంటే చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది. ఇతర కీర్తనలు కష్టాలను ఎదుర్కోవడం గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, దాదాపు ప్రతి కీర్తనలో “కానీ నీవే, దేవుడా” అనే క్షణం ఉంటుంది, కీర్తనాకారుడు ఆ కష్టాల మధ్య దేవుణ్ణి స్తుతించడం ప్రారంభించాడు. కానీ ఈ కీర్తన ఎప్పుడూ అలా చేయదు. చాలా మంది క్రైస్తవులకు ఇది చాలా నిజమైన అనుభవం. చాలా వరకు ప్రతి క్రైస్తవుడు అతని/ఆమె జీవితంలో ఏదో ఒక సమయంలో ఇలాంటి క్షణాలను ఎదుర్కొంటాడు. ఇది కొన్ని నిమిషాలు లేదా కొన్ని గంటలు లేదా కొన్ని రోజులు ఉండవచ్చు, కానీ కొందరికి ఇది చాలా కాలం పాటు కొనసాగుతుంది. కొన్నిసార్లు వారు పూర్తిగా నిస్సహాయ స్థితిని అనుభవిస్తారు.

ACTS (ఆరాధన, ఒప్పుకోలు, కృతజ్నత, విన్నపం) మరియు PRAY (స్తుతులు, పశ్చాత్తాపం, క్రియలు/అడగడం, దిగుబడి) వంటి ప్రార్థన విధానాల గురించి మనకు తెలిసి ఉండవచ్చు, కానీ మనము దీనిని ఎప్పటికీ ప్రార్థన నమూనాగా చూడలేము. ఆశలన్నీ పోయినప్పటికీ, అతను నిరాశలో ఉన్నప్పుడు, ఈ కీర్తనాకారుడు ప్రతిరోజూ దేవునికి మొరపెట్టాడు. ఈ కీర్తనలో ఒక కీలకమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ కీర్తనాకారుడు తన నిరాశ యొక్క లోతులలో దేవునికి ప్రార్థన చేయడానికి మరియు మాట్లాడటానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు.

88వ కీర్తనను 22వ కీర్తనతో పోల్చి చూద్దాం. మీరు కీర్తన 22:1–15 చదివినప్పుడు, ఈ కీర్తన సిలువ వేయడాన్ని వివరిస్తున్నట్లు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. యేసు దాహం గొనుట నుండి అయన ఎముకలు సిలువపై కీలు లేకుండా ఉండటం, దేవుడు విడిచిపెట్టడం వరకు యేసు అనుభవించిన ప్రతిదాన్ని ఇది వివరిస్తుంది. దీని నుండి వచ్చిన ప్రోత్సాహాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, ఈ జీవితంలో మనం ఏమి చేసినా, యేసు దానిని అనుభవించాడు. అతను ప్రతి బలహీనతను, ప్రతి నిస్సహాయతను, ముఖ్యంగా సిలువపై బాధలను అనుభవించాడు. ఈ సమయాల్లో మనం వెళ్ళినప్పుడు, ఆయన బాధలలో భాగస్వామ్యం యొక్క సహవాసం ఉంటుంది. ఇంతకు ముందెన్నడూ అనుభవించలేని బాధలను అనుభవించిన మనకు భగవంతునితో సన్నిహితత్వం ఉంది.

ముగింపు

మీరు నిస్సహాయ సమయం గుండా వెళుతుంటే, దేవునికి మొరపెట్టండి-అది అంతం కాదు. దేవునికి మొరపెట్టుకుంటూ ఉండండి. మీ కోసం ప్రార్థించగల వారిని మీ చుట్టూ చేర్చుకోండి. కీర్తన 88 మనకు చాలా ఉపయోగకరంగా ఉంది, ఎందుకంటే ఈ రోజు మనకు అందుబాటులో ఉన్నదానికి ఇది మంచి ఉదాహరణ.