Having Child-like Faith

పరిచయము

ఏ సమయంలోనైనా లేఖనమును అధ్యయనం చేస్తే, మనలో మనం నిర్వహించే అదృశ్య రాజ్యాన్ని మనం చూస్తాము. మత్తయి 18లో రాజ్య సూత్రాలు ప్రధానముగా విప్పబడినవి.

పాఠము

మత్తయి 18:1: నేను ఈ వచనాన్ని శిష్యులుగా చదివినట్లుగా చదివి “ఈ రాజ్యంలో ఎవరినైనా గొప్పగా చేసేది ఏమిటి? పరలోక రాజ్యంలో మనం ఎలా గొప్పవాళ్ళం కాగలము?” అని ఆశాజనకంగా అడిగాను,

మత్తయి 18:2-5: ఒక చిన్న పిల్లవాడు, బహుశా ఐదు లేదా ఆరుగురు శిష్యుల మధ్యలో ఉంచబడ్డాడు. వారు "మార్పు చెందాలి" అని యేసు చెప్పాడు, అంటే దూరంగా తిరగడం లేదా వైపు తిరగడం-దేవుని రాజ్యంలోకి ప్రవేశించడానికి దేవునికి చెందని వాటి నుండి దేవుని వైపు తిరగడం.

అనేక లేఖనాలు ప్రపంచ జ్ఞానం కంటే దేవుని జ్ఞానం గురించి స్పష్టంగా మాట్లాడుతున్నాయి (1 కొరింథీయులు 1-2). అంటే మనం చిన్నపిల్లాడిలా మొదలు పెట్టడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాము. ఒక బిడ్డకు అధికార స్థానాలలో స్థానం లేదు, గొప్ప జ్ఞానం మరియు గొప్ప బలం వారికి లేదు (1 కొరింథీయులు 1:18-25). మానవుల యొక్క అత్యున్నతమైన ఆలోచనల కంటే దేవుని అత్యంత తక్కువ ఆలోచనలు గొప్పవి కాబట్టి, మన పరిమిత సామర్థ్యాలు యాజమానితో పోలిస్తే చిన్నపిల్లలతో సమానమైనవని అర్థం చేసుకోవడం వలన మనం రాజ్యంలోకి ప్రవేశిస్తాము. మనల్ని అర్థం చేసుకోవడానికి దేవుడు మనకు బోధించే బోధపై ఆధారపడాలి. 5వ వచనంలో, “ఒకరిని చేర్చుకొనుడి” అనే పదాలు దేవుణ్ణి వెతుకుతున్న వ్యక్తిని చేతితో తీసుకోవడాన్ని సూచిస్తాయి.

మత్తయి 18:6: ఆత్మీయ జీవితానికి సంబంధించిన జ్ఞానం లేకుండా, క్రైస్తవ జీవిత విధానముపై అవగాహన లేకుండా మరియు జీవిత దిశకు దిక్సూచి లేని వారు ఎల్లప్పుడూ ఉంటారు. అందుచేత, ఈ బిడ్డలాగా ఎవరైతే తనను తాను తగ్గించుకుంటాడో వాడే రాజ్యంలో గొప్పవాడు. మనము ఒక కొత్త విశ్వాసి యొక్క "పిల్లల" చేష్టలను బోధనా పాయింట్లుగా ఉపయోగించాలి, వారు అర్థము చేసుకోలేని లోపాలను బహిర్గతం చేసే విషయాలు కాదు. క్రీస్తు మార్గంలో నడుస్తున్న మనం యౌవన “విద్యార్థులు”గానున్న విశ్వాసులకు మందలింపు మాత్రమే ఇస్తే, వారు క్రమశిక్షణతో విసిగిపోయి వెళ్ళిపోతారు. మనము దానికి కారణమైతే, మనము యజమాని పనిని తప్పుగా అర్థం చేసుకొని "పౌరసత్వ మార్గాన్ని" ఆటంకపరచిన వారమౌతాము.

మత్తయి 18:7-9: కొన్ని బైబిలు తర్జుమాలు అపరాధములను శోధనలుగాను, మరికొన్ని అడ్డంకులుగా వివరించాయి. మనస్తాపం చెందడం అంటే మీ సత్య నడవడికకు ఏదో వ్యతిరేకంగా వచ్చిందని అర్థం. ఆత్మ ద్వారా జన్మించిన మనం ఇప్పటికీ పాపభరిత ప్రపంచం యొక్క పరిమితుల్లో జీవిస్తున్నాము, అది మనకు అభ్యంతరకరంగా ఉంటుంది. మన సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోని వారికి మనము అభ్యంతరకరంగా ఉంటాము. అయితే మనమే వేరొకరికి ఆటంకముగా ఉండి మనమే రాజ్యానికి నిందను మరియు ఒక వ్యక్తికి ఆపదను తీసుకువస్తే, ఇతరులు సత్యమును చూసేందుకు తగినంత శ్రద్ధ మనం చూపలేదు (గలతీ 5:13).

మనం ఎంత తీవ్రంగా పాపమును “అతిక్రమం”గా చూడాలి అనేదానికి ఒక ఇది సూచిక. ఎవరైనా మీ చేతిని లేదా పాదాలను నరికివేయడాన్ని లేదా మీ కన్ను తీసివేయడాన్ని మీరు ఊహించగలరా? అయితే, ఆపదలో ఉన్నదాని యొక్క బాధాకరమైన జ్ఞాపికయే ఈ వచనముల సారాంశం.

మత్తయి 18:10: మనకు వ్యక్తిగత “సంరక్షక” దేవదూతలు ఉన్నారని ఈ వచనం సూచిస్తున్నట్లుంది. "చిన్నపిల్లలకు" పని చేసే మరియు సంరక్షకులుగా ఉన్న వారికి మన సహకారం లభిస్తుందని మరియు రాజ్యం గురించి నేర్చుకునే వారికి వివాదాస్పద సందేశాలు పంపడాన్ని వారు కనుగొనకుండా మనం నిర్ధారించుకోవాల్సిన బలమైన సూచన కూడా ఇది ఇస్తుంది.

మత్తయి 18:11: మన పిలుపు ఆనందం, స్వీయ-సంరక్షణ లేదా స్వయం సమృద్ధి కలిగినది కాదు. నశించిన దానిని వెదకి రక్షించుటకు వచ్చిన క్రీస్తువలె తండ్రి చిత్తమును చేయుటయే మన పిలుపు. ఏం నశించి పోయింది? మనలను శాశ్వతమైన ఆత్మ సంబంధులుగా చేసే ఆత్మీయ జీవితం. యేసుకు ఒక లక్ష్యం ఉంది-–మనపై ఆయనకున్న ప్రేమ మరియు ఆయనను ప్రేమించే మన సామర్థ్యం యొక్క అసలు సత్యానికి ప్రపంచాన్ని తిరిగి ఇవ్వడం.

మత్తయి 18:12-14: ఈ మూడు వచనాలు మనకు సువార్త యొక్క “ఒకరినొకరు” అనే అంశమును అందిస్తాయి. ప్రయాణపు శ్రమ పడిపోయిన వ్యక్తిని రక్షించకుండా చేస్తుంది? సురక్షితంగా ఉన్న 99 మందిని బట్టి కలిగే సంతృప్తి మనల్ని సురక్షిత స్థానంలో నిలబెడుతుందా? ఇది వ్యక్తిగత ఖర్చు, సమయం లేదా శక్తితో సంబంధం కలిగి ఉన్నా, సువార్త యొక్క సత్యం ఏమిటంటే "యెవడును నశింపవలెనని దేవుడు యిచ్ఛయింపక, అందరు మారుమనస్సు పొందవలెనని కోరుచు, మీ యెడల ధీర్ఘశాంతముగలవాడై యున్నాడు." (2 పేతురు 3:9).

మత్తయి 18:15-16: మీ సహోదరుడు మీకు వ్యతిరేకముగా ఎలాంటి పాపం లేదా అపరాధాన్ని కలిగి ఉన్నారో తెలుసుకోవడానికి ఈ భాగము. ఒక విధముగా 17వ వచనం నుండి వెనుకకు ప్రారంభించాలి. చెప్పుట ద్వారా సంఘానికి మంచి చేయటానికి, పాపం సంఘములో పాపము విశ్వాసులను తమ విశ్వాసమును ఉల్లంఘించేలా చేస్తుంది మరియు దేవునికి నిందను తెస్తుంది. ఇది వ్యక్తిగత ప్రాధాన్యత కాదు; ఇది ఒక రకమైన అపరాథముతో నిండిన కథ కాదు. మనం మాట్లాడుతున్న దాని గురించి మనం అర్హత కలిగియుండాలి (గలతీ 5:19-20).

సాధ్యమయ్యే అవమానం లేదా నిందలు విస్తరించకుండా ఉండాలంటే మనం దానిని వీలైనంత రహస్యముగా ఉంచాలి. దాని లక్ష్యం ఎప్పుడూ పశ్చాత్తాపమే. సమయం గడిచిన తర్వాత, ఎటువంటి మలుపులు లేకుండా, వ్యక్తి పునరుద్ధరించబడాలని కోరుకోవడం, ఈ విషయం సరైన అవగాహనతో నిర్వహించబడిందని నిర్ధారించుకోవడానికి మరొక వ్యక్తిని లేదా ఇద్దరిని మనతో తీసుకెళ్లమని బలవంతం చేస్తుంది. మరియు వీలైతే, సమస్యను పరిష్కరించడానికి మనము సమయాన్ని అనుమతించాలి.

పశ్చాత్తాపం లేకపోతే, చర్చికి రావడమే విషయం, తద్వారా రాజ్య ప్రవర్తన కోసం గీసిన గీతలు ఉన్నాయని అందరూ అర్థం చేసుకోవచ్చు. మనం కలిసి విశ్వాసం యొక్క రంగంలో పనిచేయడం లేదని మరియు ఆత్మలో మనం ఒకప్పుడు కలిగి ఉన్న సహవాసాన్ని కలిగి ఉండలేమని మనకు తెలుసు.

మత్తయి 18:18-19: ఈ రెండు వచనాల అర్థం దేనినైనా మనం ముఖ్యమైనది లేదా పాప పూరితమైనది అని పిలవాలని నిర్ణయించుకున్న దానిని అలాగే చేయమని దేవునిని బలవంతము చేయమని అర్థము కాదు. మనం రాజ్యానికి కుమారులు మరియు కుమార్తెలుగా ఉండాలి, ఇది పరలోకము యొక్క నియమములు మనకు అత్యంత ప్రాధాన్యతగలవని సూచిస్తుంది. దానిని దృష్టిలో ఉంచుకుని, రాజ్యజీవనానికి సంబంధించి మనం విశ్వసించేంతవరకు భూమిపై గీతలు గీస్తాము. మనం పాపములను క్షమించినప్పుడు లేదా చేర్చుకున్నప్పుడు పరలోకము వాటిని నమోదు చేయదు. మనము వ్యక్తిగత అతిక్రమణకు చెల్లించాలని డిమాండ్ చేస్తే అది నిజంగా పాపాత్మకమైన అభ్యాసం మరియు నిజమైన పశ్చాత్తాపం యొక్క సంకేతాలను మనం చూడవలసి వస్తే, అది కూడా గౌరవించబడుతుంది. మనము మన విశ్వాసాన్ని నిర్దేశించము, మనము దానిని నేర్చుకుంటాము. విశ్వాసం దేవుని వాక్యాన్ని వినడం ద్వారా వస్తుంది మరియు మనం దాని పాలనలో పని చేస్తాము.

మత్తయి 18:20: మన “సమావేశానికి” కారణం ఆయనే అయితే, యేసు మన సమావేశానికి పర్యవేక్షకుడిగా మరియు భాగస్వామిగా ఉంటాడని ఈ వచనం సూచిస్తుంది. సమూహం యొక్క ఉద్దేశ్యం ముఖ్యం.

మత్తయి 18:35: “అప్పు” ద్వారా మనకు ఏది ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుందో చూడడానికి ఈ భాగంలో రెండు వాస్తవాలు ఉన్నాయి. మన మొదటి అప్పు దేవునికి స్పష్టంగా ఉంది. దాన్ని చెల్లించడానికి మార్గం లేదు, దానిపై మనలను పిలిచే హక్కు ఆయనకు ఉంది. మనము ఇవ్వడానికి ఏమీ లేదు మరియు ఆయనకు అర్ధవంతమైనది ఏదైనా ఇచ్చే దానిని గురించి ఆలోచించడం కూడా ప్రారంభించలేము.

రెండవ అప్పును పోల్చి చూస్తేనే అర్థమవుతుంది, ఇతరులు మనకు ఇవ్వవలసిన చిన్న చిన్న ఉల్లంఘనలు లేదా మరేదైనా ఇతర రూపంలో ల్లించాల్సిన చిన్న అప్పులు మాత్రమే. మనకు ఇవ్వవలసిన దానికి శాశ్వతమైన బరువు లేదు. మన విమోచకుని దయ ద్వారా మాత్రమే మేము ఈ సంబంధం యొక్క అందాన్ని ఆస్వాదించగలము. కాబట్టి, క్షమాపణ అనేది మనకు చాలా తేలికైన విషయం, మనం ఎప్పుడైనా మనస్తాపం చెందినప్పుడు, మనం క్షమించబడిన వాటిని “లెక్క”లోకి తీసుకోవాలి, ఆపై మన వ్యక్తిగత రుణానికి సంబంధించి క్షమాపణను అందించాలి.

క్షమించకుండా నడుచుకునే వారికి శిక్ష ఉందని కూడా ఇది సూచిస్తుంది. లేఖనము ఈ విషయములతో నిండి ఉంది లేదా బాగా అందించబడింది, విశ్వాసికి ఇది "పెద్దగా"సూచించే భాగాలలో ఒకటిగా ఉన్నది.

ముగింపు

ఈ “ఒకరినొకరు” అధ్యాయం క్రీస్తుతో మన ఐక్యత యొక్క కొలమానానికి కొలబద్ద అయి ఉండాలి. “ఆయన ప్రభువు” అని మనం చెబితే, మనం మన జీవితాలను నడిపిస్తాము మరియు క్రీస్తు వలె చిన్నవారి మధ్య నడుస్తాము. ఇతరులకు ఆయన ప్రేమకు వాహికగా మారడానికి మన జీవితానికి సంబంధించిన హక్కులను మనం సంతోషంగా వదులుకుంటాము. పొరపాట్లు చేసిన వారిని పునరుద్ధరించాలని మనము కోరుకుంటున్నాము మరియు ఎవరైనా పొరపాట్లు చేయకుండ మా వంతు కృషి మేము చేస్తాము. పొరపాట్లు చేసే వారు ఉన్నట్లయితే, మనము వారిని విమోచించడానికి మరియు పునరుద్ధరించడానికి ప్రయత్నిస్తాము. మనము అపరాధానికి గురైనట్లయితే, మనం దానిని సిలువ కళ్లతో చూడాలి––“తండ్రీ, వారిని క్షమించు.” వారు ఏమి చేస్తున్నారో వారికి నిజంగా అర్థం కాలేదు.